Ratibor Jovanović iz Kragujevca jedan je od nekoliko preživelih nemačkih taoca koji je uspeo da pobegne sa streljanja 21. oktobra 1941. godine u kragujevačkim Šumaricama. Stanovao je do svoje smrti početkom ovog veka, sa svojom porodicom u jednoj baraci Stare radničke kolonije u Kragujevcu, ali nikada nije pozvan na komemoraciju 21. oktobra u Šumarice. Bio je izbrisan voljom nove vlasti sa spiska preživelih šumaričko streljanje. Evo i zbog čega.
Ratibor je bio u grupi vezanih taoca koje su Nemci gonili ispred svog motorizovanog bataljona od Kragujevca prema G. Milanovcu. Zatrpavali su rukama prokope na drumu kako bi bataljon prošao, ali je Ratibor posle rata svedočio da su Nemce na ovom putu napadali četnici, i da partizana nigde nije bilo u vreme borbi.
Drugi značajan razlog što ga nova vlast nije priznala kao taoca koji je preživeo streljanje, bio je njegov rođeni brat, Milenko Jovanović, jedan od hrabrih pilota Kraljeve avijacije koji je 6. aprila poleteo u odbranu Beograda. Preživeo je obaranje svog aviona i kasnije se našao u četnicima Draže Mihailovića.
Septembra meseca 1944. godine, na poziv Kralja Petra prišao je partizanima, ali nije hteo da polaže novu, partizansku zakletvu. Poručnik pilot Milenko Jovanović je rekao da se zakleo Kralju i Otadžbini, i time je zapečatio obe sudbine, svoju i svoga brata Ratibora koji je ubrzo dobio otkaz sa posla, i koji je do kraja života sa sobom nosio bratovljevu oficirsku sliku.
Princip
