Hreljina kula u manastiru Svetog Jovana Rilskog, Bugarska. Kula je visoka 25 metara, a podigao ju je Hrelja Ohmućević, vojvoda cara Dušana, u prvoj polovini 14. veka. Kao istaknuti vlastelin stekao je značajnu moć zahvaljujući širenju srpske države.
Gospodario je oblastima prema granici ondašnje srpske države sa Bugarskom i Vizantijom. Njegovu tesnu povezanost sa Vizantijom pokazuje činjenica da je nosio tri visoke vizantijske titule: protosevast, veliki domestik i kesar. On je prvi od istaknutih srpskih velikaša koji je trajno ostao u narodnom sećanju, kao junak Relja Krilatica – „Relja od Pazara ćera turske đorde od Lazara!“. Vremenom su Relju iz narodnog predanja potisli mnogo popularniji junaci kao što su Miloš Obilić ili Marko Kraljević.
Jedna pomorska porodica ga je proglasila za svog najzaslužnijeg pretka i na osnovu ove fiktivne veze dobila čak i plemstvo u Habzburškoj monarhiji.
O Hrelji iz istorijskog perioda Jovan Kantakuzin u svom delu kaže da je kod vlastele „među Srba prvi među svima po hrabrosti i vojnom iskustvu“. Za Rilski manastir je mnogo značajnije to što je Hrelja podigao i novu manastirsku crkvu. Ovaj hram, koji će imati velikog značaja u istoriji Bugarske, postojao je sve do 1834. godine kada je nakon jednog požara srušen kako bi se podigao novi, mnogo prostraniji.
Sudeći prema jednoj povelji kralja Stefana Dušana od 6. maja 1336. godine, Hrelja je u Štipu, gradu u Maćedoniji sazidao crkvu Svetog Arhangela obdarivši je posedima.
Hreljina smrt je naime obavijena izvesnom tajnovitošću, ali se smatra da je sahranjen u svojoj zadužbini Rilskim manastiru, dan danas najvećem manastiru u Bugarskoj.
Iako je bugarska istorija vrlo bogata, upada u oči da širenje srednjovekovne Bugarske iza sebe ne ostavlja tragove, pa ni najslavniji događaji nisu imali tamo odjeka u narodnoj svesti.
Oni nisu podizali manastire u broju i nisu imali onu umetnost kao Srbi istoga doba. U Maćedoniji, gde su Bugari i Srbi uzastopce vladali, nema drugih spomenika osim manastira i crkava srpskog (čak 158. građevina SPC, od toga 7 manastira) i vizantijskog porekla.
Na zapadu Bugarske i u Maćedoniji pevaju se pesme o Kral Marku, Vukašinu, Jug Bogdanu, o Relji Krilatici. Sva narodna predanja tamošnjeg življa ne pamte imena Kruma, Petra I, Borisa, Simeona i drugih bugarskih vladara.
